अरुण राज सुमार्गी पराजुली 

आशा, पुनर्निर्माण र नयाँ संकल्प समय कहिल्यै स्थिर रहँदैन। ऊ निरन्तर बगिरहने नदी हो—कहिले शान्त, कहिले उर्लँदो। आज हामी त्यही समयको एक मोडमा उभिएका छौँ, जहाँ २०२५ अंग्रेजी वर्ष इतिहासको पानामा विलीन हुँदैछ र २०२६ नयाँ आशा र सम्भावनासहित ढोका ढकढक्याइरहेको छ। २०२५ नेपालका लागि केवल एउटा पात्रो वर्ष मात्र रहेन; यो वर्षले राजनीति, समाज, अर्थतन्त्र, युवा चेतना, प्राकृतिक विपत्ति र राष्ट्रिय आत्मसम्मान—सबै क्षेत्रमा गहिरो छाप छोडेर गइरहेको छ। राजनीतिक सुनामी : चेतनाको विस्फोट २०२५ को सबैभन्दा स्मरणीय पक्षमध्ये एक हो—नेपालको राजनीतिमा देखिएको जन–चेतनाको सुनामी। पुराना राजनीतिक ढाँचाप्रति बढ्दो असन्तोष, नेतृत्वप्रति उठेका प्रश्न र युवापुस्ताको मुखर आवाजले राजनीतिलाई कम्पनमा पार्‍यो।

यो वर्षले स्पष्ट सन्देश दियो—अब नेपाली जनता केवल दर्शक बन्न चाहँदैनन्, उनीहरू निर्णायक बन्न चाहन्छन्। विशेषगरी Gen-Z (जेनजी) पुस्ताले सामाजिक सञ्जाल, सडक र संवादमार्फत देखाएको सक्रियताले नेपालमा नयाँ राजनीतिक संस्कारको आधार तयार गर्‍यो। उनीहरू प्रश्न गर्छन्, हिसाब माग्छन् र भविष्यको दिशामा हस्तक्षेप गर्न चाहन्छन्। २०२५ इतिहासमा “युवा चेतनाको वर्ष” भनेर चिनिने सम्भावना बलियो छ। प्राकृतिक विपत्ति : पीडा र एकताको परीक्षा २०२५ ले प्रकृतिको कठोर अनुहार पनि देखायो। देशका विभिन्न भागमा आएको अतिवृष्टि, बाढी र पहिरो ले सयौँ परिवारको सपना बगायो, सडक, पुल, खेतीयोग्य जमिन र पूर्वाधारमा अपूरणीय क्षति पुर्‍यायो। तर यही विपत्तिमा नेपाली समाजको अर्को अनुहार पनि उजागर भयो—एकता, सहानुभूति र सहयोगको संस्कृति। विपत्तिले पीडा दियो, तर उसले मानवता पनि जगायो। यो वर्षले सिकायो—विकास केवल संरचना होइन, विपत्तिसँग जुध्ने क्षमता पनि हो। अर्थतन्त्र : रेमिटेन्सको भर र युवाको पलायन २०२५ मा नेपालको अर्थतन्त्र दुई विरोधाभासबीच उभिएको देखियो।

एकातिर, रेमिटेन्सले राष्ट्रिय अर्थतन्त्रलाई धानेको यथार्थ रह्यो। लाखौँ नेपाली युवाको पसिनाले देशको वित्तीय चक्र चलायमान बनाइरह्यो। तर अर्कोतर्फ, यही वर्षले युवाको तीव्र पलायन लाई पनि उजागर गर्‍यो। अवसरको खोजीमा देश छोड्नु बाध्यता बनिरहेको सन्देश २०२५ ले दियो। यो अवस्था केवल आर्थिक चुनौती मात्र होइन, राष्ट्र निर्माणको दीर्घकालीन चिन्ता हो।

आशाका किरणहरू : सम्भावनाका क्षेत्र यति धेरै चुनौतीबीच पनि २०२५ पूर्ण निराशाको वर्ष भने रहेन सूचना प्रविधि,डिजिटल उद्यम,स्टार्टअप संस्कृति,पर्यटनमा पुनरुत्थान,र खेलकुदमा राष्ट्रिय पहिचान यी सबै क्षेत्रमा आशाका किरण देखिए। विशेषगरी एनपीएल (NPL) ले विश्वभर नेपालको चर्चा गरायो।

यसले नेपाल केवल गरिबी र संकटको देश होइन, प्रतिभा, अनुशासन र सम्भावनाको भूमि पनि हो भन्ने सन्देश दियो। खेलकुदले युवालाई सपना देखायो र राष्ट्रलाई गर्व गर्न सिकायो।

निराशाका पक्ष : सुधार आवश्यक क्षेत्र २०२५ ले केही गहिरा प्रश्न पनि छोडेर गइरहेको छ ! शिक्षा प्रणालीको गुणस्तर, स्वास्थ्य सेवाको पहुँच, सुशासनको कमजोरी, भ्रष्टाचारप्रतिको सहिष्णुता, र नीति–निर्माणमा दूरदर्शिताको अभाव! यी क्षेत्रहरूले अझै पनि निराशा बोकेका छन्, जसलाई २०२६ ले सम्बोधन गर्नैपर्छ।

२०२६ को स्वागत : नयाँ संकल्पको आह्वान अब हामी २०२६ लाई स्वागत गर्दैछौँ—अनुभवले परिपक्व बनाएको मन र आशाले उज्यालो बनाएको दृष्टिकोणसहित। २०२६ ले हामीलाई के दिन सक्छ? उत्तरदायी राजनीति, जहाँ जनताको आवाज केन्द्रमा होस्।

युवामैत्री नीति, जसले देशमै सम्भावना सिर्जना गरोस्। दिगो विकास, जसले प्रकृति र प्रगति सँगसँगै लैजाओस्। शिक्षामा गुणस्तर, सीप र चरित्र निर्माणमा जोड। आर्थिक आत्मनिर्भरता, उत्पादन र उद्यमशीलताको विस्तार। २०२६ ले हामीसँग एउटै प्रश्न सोध्नेछ— “के हामी इतिहासलाई दोष दिनमै सीमित रहन्छौँ, कि भविष्य निर्माणको जिम्मा लिन्छौँ? समयको साक्षी भएर होइन, निर्माता भएर अघि बढौँ २०२५ ले हामीलाई ऐना देखायो—हाम्रो कमजोरी, हाम्रो शक्ति र हाम्रो सम्भावना।

२०२६ हाम्रो अवसर को वर्ष बन्छ भन्ने आशा हुनसक्छ ! सुधार गर्ने, एकजुट हुने र राष्ट्र निर्माणको यात्रामा सक्रिय सहभागी बन्ने। आउनुहोस्, २०२५ लाई अनुभवको सम्मानसहित विदाइ गरौँ, र २०२६ लाई आशा, संकल्प र राष्ट्रप्रेमसहित स्वागत गरौँ। नेपालको भविष्य केवल वर्ष बदलिँदा बदलिँदैन। भविष्य बदलिन्छ, जब सोच बदलिन्छ, कर्म बदलिन्छ र हामी बदलिन्छौँ। नववर्ष २०२६ को हार्दिक शुभकामना।